Մարի Եվկինեն գտել է իր մեծ տատիկի՝ ցեղասպանությունը վերապրած Եվկինե Դիարյանի,
արևմտահայերենով գրված բանաստեղծությունների տետրը։ Ժամանակակից միստիկ աշուղի
կերպարը մարմնավորելով՝ նա այս երբեմնի լուռ բառերը վերածում է դողացող երաժշտական
պարտիտուրների։ Ոգեշնչվելով հայկական մոդալ երգեցողության անհետացող ավանդույթից՝
նրա ձայնը վերակենդանացնում է այս ինտիմ մայրական հիշողությունը և երաժշտության,
պատմելու ու փիլիսոփայական անդրադարձի միջոցով անդրադառնում անձնական
արխիվների կարևորությանը՝ որպես հավաքական դիմադրության ձևի։
Ընկղմող ներկայացումն ուղեկցվում է բանաստեղծությունների և հայկական լանդշաֆտի
ավերակների տեսապատկերների տեսապրոյեկցիայով։ Մարիի ձայնը միախառնվում է
փորձարարական երաժշտությանը, էլեկտրոակուստիկ սազի հնչյուններին և հայկական
լանդշաֆտի միջավայրային ձայներին։
Marie Yevkiné found a notebook of poems (in Western Armenian) written by her great-
grand mother Yevkiné Diarian, survivor of the genocide. Embodying a contemporary version of the
mystical Ashugh, she transforms these once-silent words into trembling musical scores. Inspired by
the disappearing tradition of Armenian modal singing, her voice reactivates these intimate maternal
memory and reflects on the importance of personal archives in collective resistance, through music,
storytelling, and philosophical reflection. The immersive performance is accompanied with a video
projection of the poems and ruins of the Armenian landscape. Marie’s voices mixes with
experimental music, electro-acoustic Saz and ambient sounds of the Armenian landscape.